Η αρχαιολογική σημασία της Βεργίνας ήταν γνωστή από το 1855. Φαίνεται ότι ολόκληρη η γενικότερη περιοχή ποτέ δεν έπαψε να κατοικείται από Ελληνες.

Στην τουρκοκρατία μάλιστα ήταν γνωστή ως “Ρουμλούκι”, δηλαδή η γη της ρωμιοσύνης, η περιοχή του ελληνισμού. Έρευνες είχαν γίνει, πριν από τον Μαν. Ανδρόνικο, από Γάλλους αρχαιολόγους και από τον Κωνσταντίνο Α. Ρωμαίο. Ο Ανδρόνικος άρχισε το ανασκαφικό του έργο στα 1952. Θα παρακάμψουμε τις ανακαλύψεις μέχρι το 1977 και θα πάμε κατ΄ευθείαν στην αποκάλυψη των βασιλικών ταφών:

Οι αναγνώστες μπορούν να βρούν όλες τις λεπτομέρειες, πριν και μετά την ανακάλυψη του “άστρου της Βεργίνας”, στο βιβλίο του Μανόλη Ανδρόνικου “Βεργίνα: oι βασιλικοί τάφοι και οι άλλες αρχαιότητες” (εκδ. ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ), το οποίο αποτελεί και την δική μας βασική πηγή. Φθινόπωρο του 1976.

Ο Μ. Ανδρόνικος τελειώνει για την χρονιά εκείνη τις ανασκαφές στην Βεργίνα. Τα ευρήματα και η μελέτη τους τον πείθουν ότι κάτω από την Μεγάλη Τούμπα πρέπει να είναι θαμμένες σημαντικές αρχαιότητες. “Τούμπες” ονομάζονται στην Βόρεια Ελλάδα οι μικροί λόφοι που έχουν σχηματισθεί με την πάροδο του χρόνου από την ανθρώπινη δραστηριότητα στην αρχαιότητα (οικισμοί, τάφοι, κλπ).

Από μια τέτοια “τούμπα”, που έκρυβε έναν σημαντικό προϊστορικό συνοικισμό, πήρε τ’ όνομά της και η συνοικία της Θεσσαλονίκης “Τούμπα”. Αποτιμώντας την ανασκαφική περίοδο του 1976 ο Μ. Ανδρόνικος έγραφε στις σημειώσεις του: «Τώρα πια οι προσδοκίες από την ανασκαφή της Μεγάλης Τούμπας μπορεί να είναι εξαιρετικές. Ακόμα και η απίστευτη ελπίδα πως κάτω από την τεράστια επίχωσή της καλύπτει τάφους Μακεδόνων Βασιλέων, αποχτά τη θεωρητική της θεμελίωση. Τίποτα δεν αποκλείεται.»
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »