topakas

Στο Αστυνομικό Τμήμα της Πλατείας Δημοκρατίας, όπως αναφέρει το ειδησάριο, στην οδό Δωδεκανήσου, στη Θεσσαλονίκη,  κρατούνται  ακόμα ορισμένοι  από τους  17  συμπολίτες μας, από αυτούς τους λίγους κι εκλεκτούς, που συστηματικά μαζεύονται στα Ειρηνοδικεία της χώρας και παλεύουν ενάντια στους πλειστηριασμούς  των σπιτιών μας και κατά της αναλγησίας του φαιδρού μας κράτους. Όχι, δεν θα το παίξει, το ειδησάριο, η τηλεόραση.

Στη Βουλή, τον Ναό της Δημοκρατίας, οι εθνομητέρες μας και οι εθνοπατέρες, την ίδια ώρα συζητούσαν αν είναι περισσότερο δημοκρατικό να πληρώνουμε σε λιγότερες δόσεις ή αν είναι λιγότερο δημοκρατικό να πληρώνουμε σε περισσότερες δόσεις, τα αντισυνταγματικά χαράτσια που μας έχουν φορτώσει στις πλάτες, οι ελεεινοί που μας κυβερνούν.

Δεν ξέρω, συντρόφισσα, αν εσύ το πιάνεις αυτό που θέλω να σου πω, γιατί έχω κάτι φίλους που δεν με καταλαβαίνουν καθόλου. Μάλιστα, κάποιοι μου έκοψαν και την καλημέρα, μόνο και μόνο επειδή ευχήθηκα να πετύχει ο Συ.Ριζ.Α. στην επικίνδυνη αποστολή την οποία επιφυλάσσει γι’ αυτόν η ελληνική κοινωνία, κατά που ομολογούν και οι δημο(σ)κόποι.

Διότι, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις, συντρόφισσα, αλλά δεν έχει σημασία τι πιστεύουμε εμείς, ο καθένας από μόνος του, γιατί γεγονός είναι ότι ο ένας στους τρεις Έλληνες, έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στον Σύ.Ριζ.Α., έτσι δεν είναι?

Όχι, λοιπόν, δεν έχει την παραμικρή σημασία αν έχομε ή δεν έχομε σπουδαία προσωπική πίστη, εμείς οι υπόλοιποι, ότι μπορείτε, εσείς οι Συριζαίοι, να σηκώσετε την ευθύνη στις πλάτες σας.