Ράψαμε το στόμα μας με κλωστή ατσαλένια φτιαγμένη από το νήμα της υπομονής. Εμείς πλέον, δεν μιλάμε. Κουβέντες κάνουμε με τον εαυτό μας. Κανακεύουμε την…
DEC
5
Αυτό το Κράτος, είναι ο μόνος Τρομοκράτης!
Θυμάμαι, τότε που ήμουν στην ηλικία του Νίκου Ρωμανού και δεν μπορώ να σου περιγράψω με λέξεις τη χαρά που ένοιωθα εκείνα τα πρωινά, που πήγαινα στο περίπτερο για να αγοράσω την «Ελευθεροτυπία» για να ξεκοκαλίσω την προκήρυξη της «17Ν», μετά από κάποιο της χτύπημα. Ρουφούσα το περιεχόμενο του κειμένου μαζί με τον καφέ μου –δεν είχαμε τότε το διαδίκτυο- πολύ ευχαριστημένος με τον τρόμο που έσπερνε η οργάνωση στην «λματ», όπως έγραφαν οι προκηρύξεις της, τη λούμπεν μεγαλοαστική τάξη.
Είναι άλλο ζήτημα αν αργότερα,η «17Ν» πήρε έναν δρόμο που σταμάτησε να μου αρέσει και μ’ έκανε περισσότερο καχύποπτο. Πάντως, εκείνη την εποχή, την εποχή που είχα την ηλικία του Ρωμανού, επικροτούσα το επιλεκτικό ξεμαγάρισμα που έκαναν για λογαριασμό της κοινωνίας, αυτοί οι αυτόκλητοι τιμωροί.
